Castro w Jaskini Łokietka

Ten tekst chodzi za mną od dawna. Pojawił się w mojej głowie latem ubiegłego roku, gdy marzłem w popularnej krasowej jaskini Ojcowskiego Parku Narodowego. Wrócił dość nieoczekiwanie podczas zwiedzania dusznego Muzeum Rewolucji w Hawanie. Co łączy Władysława Łokietka i Fidela Castro?

Jest rok 1292. 31. letni Władysław rozpoczyna nierówną i skazaną na niepowodzenie walkę o Kraków. Przegrywa z panującym tam wówczas czeskim królem Wacławem II. Jak głosi legenda, uciekając przed czeskimi wojskami, Łokietek na 6 tygodni schronił się w ojcowskiej jaskini. Pomimo klęski, Władysław nigdy nie przestanie marzyć o krakowskim tronie. Jest jednak na to za wcześnie. Polityczne talenty i królewskie ambicje to za mało. Zabrakło mieczy, poparcia rycerstwa i sprzyjających okoliczności. Siedem lat później, nie godząc się na warunki stawiane przez Wacława, Łokietek ratuje się ucieczką z kraju.

Jaskinia Łokietka chętnie odwiedzana przez turystów z całego świata.
Jaskinia Łokietka chętnie odwiedzana przez turystów z całego świata.

Przebywając na emigracji ciągle snuje plany powrotu do kraju i walki o tron. Wraca po czterech latach. Zawiera koalicje. Przejmuje kolejne regiony. Los zaczyna mu sprzyjać. W czerwcu 1305 roku umiera Wacław II. Łokietek jest coraz bliżej. Wkrótce ma stoczyć bój z Wacławem III. Do tego jednak nie dojdzie. Następca czeskiego tronu ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Władysław Łokietek stoi u bram Krakowa. Nieprzychylne dawniej rycerstwo, teraz prosi Władysława o objęcie władzy. 1 września 1306 roku Łokietek uroczyście wjeżdża do stolicy Małopolski. Czternaście lat później zostanie królem. Po ponad stuletnim okresie rozbicia dzielnicowego, Łokietek zjednoczył polskie państwo.

Jest rok 1953. Kuba, największa karaibska wyspa, to jednocześnie największy amerykański burdel. Takie Las Vegas w wersji hard. Krajem rządzi proamerykański generał Fulgencio Batista. Głównym zadaniem mieszkańców wyspy jest spełnianie zachcianek bogatych jankesów. Kasyna, prostytutki, pranie brudnych pieniędzy, narkotyki, alkohol. To, co nie przystoi w USA, tu jest dostępne bez umiaru.

Pierwsze zbrojne powstanie wybucha w lipcu. Za broń chwytają studenci. Na ich czele staje 27. letni Fidel Castro. Nie w głowie mu komunizm. Walczy o szacunek i pełne prawa dla Kubańczyków. Romantyczna drużyna Fidela atakuje koszary wojskowe w Santiago de Cuba. Młody Castro przegrywa z kretesem. Zostaje aresztowany i skazany na 15 lat więzienia.

Muzeum Rewolucji w Hawanie jeszcze za życia Fidela
Wejście do Muzeum Rewolucji w Hawanie

Na wolność wychodzi po dwóch latach, na mocy amnestii. Ucieka do Meksyku. Tam powstają zręby rewolucji kubańskiej. Jej główne hasła, to: powszechna edukacja dla młodzieży, uczciwe wybory, dystrybucja ziemi chłopom i industrializacja. W Meksyku formuje się też partyzantka Ruch 26 lipca z Che Guevarą i Raulem Castro na czele.

Mauzoleum Che Guevary w Santa Clara
Mauzoleum Che Guevary w Santa Clara

Rewolucjoniści lądują na Kubie w grudniu 1956 roku na jachcie Granma. Castro ponosi kolejną porażkę, jednak tym razem nie daje się schwytać. Chroni się w górach Sierra Maestra. Do Castro przyłączają się kolejne grupy. Powstaje Armia Powstańcza, która będzie potrzebować zaledwie dwóch lat na przejęcie władzy w kraju. 2 lutego 1959 roku armia Castro przejmuje stolicę. Fidel został premierem 14 dni później, a jego rządy uznały takiej kraje jak ZSRR, Francja, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone.

Każdy ma swoją jaskinię. To chłodne i puste uczucie porażki. Bez niego trudno jest osiągnąć sukces. Bez porażki zwycięstwo nie ma smaku i niczego nas nie uczy. Cel, motywacja, marzenia – pozytywne uczucia pchają nas naprzód. Jednak to porażki kształtują nasz charakter. Spadając na dno jaskini mamy dwie możliwości. Zostaniemy w niej na zawsze. Albo odnajdziemy wyjście, które zaprowadzi nas do zwycięstwa.

Brak Komentarzy

Odpowiedz